NUTTAKAN's profileWindows Live SpacesPhotosBlogGuestbookMore Tools Help

Blog


    September 21

    ตำนานดวงจันทร์

    ตำนานดวงจันทร์

    นานมาแล้ว...สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง
    มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ต่างก็รักกันมาก ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน ทุกๆคืนเมื่อมองไปบนฟ้า จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่อยู่เคียงข้างกันเสมอ...
    แต่แล้ววันหนึ่ง...
    ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย... ทีละน้อย... และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด...
    เมื่อค่ำคืนมาถึง จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่เพียงดวงเดียว...
    ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหาดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ...
    ด้วยความคิดถึงและอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า "หากเรามัวแต่ตาม
    หาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" จึงตัดสินใจระเบิดตัวเองเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้น
    ส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น...
    เมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงได้เห็นถึงความจริงว่า แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้าสวยงามสัก
    ปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้าแต่เพียงเธอเท่านั้น ดวงอาทิตย์ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ
    อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ...
    ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเองเพียงเพื่อตามหาตน จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ
    ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่า ไม่มีวันที่จะได้เจอกับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้าและเสียใจ...
    แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชายมีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสงที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตนส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้าเคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาวให้เราเห็นจนถึง
    ทุกวันนี้...
    หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวง
    น้อยส่องแสง หรือวันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด วันนั้นคุณก็จะไม่พบดวงจันทร์...
    ...เขาและเธอ...ไม่อาจพบกันตลอดกาล...

      

    September 07

    aishiteruto

    ที่ตรงนั้นกับที่ตรงนี้

    เพราะสิ่งที่จำเป็นต่อชีวิตเรามีหลายด้าน
    บ่อยครั้งเราเกิดสับสนว่าจะรักษาอะไรไว้
    จะเลือกอะไรดี ระหว่างชีวิตกับความรัก
    เราไม่จำเป็นต้องเลือก
    เพราะสองอย่างสำคัญเท่ากัน
    เพียงแต่
    ที่ตรงนั้นกับที่ตรงนี้
    ต้องการการดูแลที่แตกต่างกัน

    ………………………………

    ถ้าเรารู้จักใช้ชีวิต
    เราก็จะรู้วิธีรักษาและดูแลชีวิต
    และถ้าเรารู้จักคนรักและความรักอย่างแท้จริง
    เราจะรู้จักวิธีประคับประคอง ดูแลรักษา
    ให้ความรักเดินไปพร้อมๆ กับด้านอื่นๆ ได้

    แล้วถ้าเราเข้าใจทั้งสองด้านได้มากพอ
    เราจะไม่รู้สึกเหนื่อยที่ต้องแบกชีวิต
    พร้อมกับดูแลความรักให้ดีอยู่เสมอ
    เพราะแท้จริงแล้วทั้งสองสิ่ง
    ต้องการการดูแลที่แตกต่างกัน

    ชีวิตอาจต้องการการทุ่มเท
    แต่ความรักต้องการความใส่ใจ

     

    อารมณ์เป็นใหญ่

    เรามักอดทนคนทั้งโลกได้
    เพราะเราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
    แต่คนคนเดียวในโลก
    ที่เรามักทนไม่ค่อยได้นั่นคือคนรักของตัวเอง
    ………………………………

    ยิ่งเรารู้ว่าใครรัก เราจะยิ่งตามใจตัวเองมากขึ้น
    เพราะรู้ว่าทำอย่างไร เขาก็ไม่มีวันเกลียดเราได้
    เราจึงใช้อารมณ์กับคนรักเสมอ
    ทั้งๆ ที่ใจจริงก็ไม่ได้อยากทำ
    แต่ด้วยความเคยชิน เราจึงพลั้งเผลอ
    พอรู้ตัวก็รู้สึกผิด แล้วก็บอกกับตัวเองว่า
    ฉันจะอารมณ์เสียใส่เธอเป็นครั้งสุดท้าย
    แต่ก็ไม่เคยสุดท้ายได้จริง
    เพราะประมาทจึงทำซ้ำแล้วซ้ำอีก

    บางทีเราอาจไม่รู้ตัวว่านาทีที่เราร้ายนั้น
    เขาคิดอะไรอยู่
    และคงน่าเสียดาย
    หากเราต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
    เมื่อเราบอกกับตัวเองว่า
    เราจะใช้อารมณ์ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
    แต่เขากลับคิดในใจคนเดียวเงียบๆ
    ว่าเขาจะทนเราเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน

     

    ผลลัพธ์ในแง่ลบ
    สิ่งที่ทำให้คนเราเสียใจมากที่สุด
    เมื่อถูกรักทำร้ายก็คือ

    ที่ผ่านมาเราเองก็ทำบางสิ่งบางอย่างผิดไป
    และความผิดนั้นก็ทำให้เราเสียใจมากยิ่งกว่า
    ความร้ายกาจของอดีตคนรักเสียอีก

     

    เมื่อเกิดช่องว่างระหว่างความรัก
    เป็นโอกาสให้สิ่งต่างๆ เข้ามาแทรกตรงกลาง
    ให้ต่างคนต่างห่างกันมากขึ้นไปอีก
    บางทีเหตุการณ์นี้ก็ยากเหมือนกัน
    ที่จะหาคนทำผิด
    เพราะปัญหาที่เกิด ไม่ว่าจะเรื่องการนอกใจ
    รักไม่เหมือนเดิม หรือะไรก็ตาม
    บางทีต้นเหตุของปัญหา
    อาจไม่ใช่ที่ใครคนใดคนหนึ่งทำผิด
    แต่อยู่ที่ต่างคนต่างก็ผิดด้วยกันทั้งคู่
    แม้ในยามที่เราถูกทำร้าย
    ถ้ามองด้วยสายตา เขาอาจเป็นคนผิด
    แต่ถ้ามองด้วยหัวใจ
    เราจะเห็นว่า ที่ผ่านมาเราทำอะไรผิดไปบ้าง

    ถ้าระหว่างที่คบกัน เราทำทุกอย่างเต็มที่
    ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไม่เสียใจเลย
    เพราะที่ผ่านมาเราทำดีที่สุดแล้ว


    ฉันไร้น้ำหนักในดวงใจของคุณ

    1. มองเข้าไปในดวงตาของคุณ
    หลายวันมาแล้วที่ฉันรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง
    ดวงตาที่เคยมีความรักและความเอื้ออาทร
    ตอนนี้มีเพียงความสับสน
    และอะไรบางอย่างที่เคยมีได้หายไป

    2. มองเข้าไปในดวงตาของฉัน
    ในวันนี้เต็มไปด้วยคำถาม
    ว่าคุณ กำลังเป็นอะไร
    รู้สึกอย่างไร
    ว่าอะไรทำให้คุณเปลี่ยนไป
    ถึงแม้ดวงตาของฉันจะเต็มไปด้วยคำถาม
    แต่มีอะไรบางอย่างที่เคยอยู่ก็ยังอยู่และไม่เคยหายไป

    3. ฉันพยายามมองเข้าไปในดวงใจของคุณ
    แต่ฉันมองไม่เห็นเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว
    คุณได้สร้างม่านสีดำหนาทึบปิดเอาไว้
    ฉันมองไม่เห็นอะไร
    คุณทิ้งฉันไว้กับความไม่รู้ที่ตามราวี
    คุณปล่อยให้ฉันลอยคว้างอยู่ในสภาวะของโลกที่ไร้แรงดึงดูด
    ความรักของฉันไร้น้ำหนักและหมุนคว้างอยู่กลางอากาศ
    รู้สึกถึงความว่างเปล่า
    ว่างเปล่าในดวงตา
    ว่างเปล่าในดวงใจ
    ตัวฉันกำลังลอยสูงขึ้นและลอยไกลออกไปเรื่อย ๆ
    ฉันไกลออกไปจากดวงใจคุณแทบจะทุกขณะ

    4. มองเข้าไปในดวงใจของฉัน
    แล้วคุณจะเห็น
    คนที่กำลังหลงเข้าไปในทิศแห่งความโดดเดี่ยว
    ที่มองไม่เห็นใคร
    คนที่กำลังหลงทางไปสู่วังวนแห่งความอาดูร สูญสิ้น
    ในที่ที่น้ำตาไม่อาจไม่ร่วงลงพื้น
    ในที่ที่น้ำตาทุกเม็ดลอยไปในอากาศกลายเป็นเกล็ดน้ำสีใสปลิวไปบรรยากาศ
    แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหายไปจากดวงใจของฉัน
    คือคุณ....ที่ยังมีน้ำหนักเท่าเดิม
    ยังอยู่อย่างเดิม เหมือนเดิม
    ไม่ว่าตัวฉันจะลอยไปไกลแค่ไหน
    ตราบที่หัวใจของฉันยังอยู่กับตัว
    คุณก็จะยังอยู่กับใจ
    คุณคือสิ่งเดียว..ที่ยังอยู่ไม่เคยหายไปจากดวงตาและดวงใจ

    5. ฉันออกมาไกลจากคุณมากแล้ว
    ป่านนี้คุณคงจะรู้แล้วว่าสิ่งที่หายไปจากดวงตาของคุณนั้นคืออะไร
    และ..สิ่งนั้น
    อาจเป็นฉัน

    6. อย่าถามหาฉัน
    อย่ามีคำถามใด ๆ
    หากตอนนี้คุณรู้สึกตัวแล้วว่าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่
    ขอให้รู้ว่า ฉันลอยออกมาจากหัวใจของคุณไกลเหลือเกิน
    ฉันหลงทางจนไม่เห็นทางที่จะกลับไปแม้เพียงกล่าวคำล่ำลาใด ๆกับคุณ

    7. หากคุณเห็นหยดน้ำตาหยดหนึ่งตกลงมาบนพื้น
    แล้วยังคงไม่เห็นตัวของฉัน
    ขอให้คุณเชื่อว่า
    ฉันได้ไปจากคุณแล้วจริง ๆ